Anasayfa / Aşk Mektupları 3 Eylül 2016 173 views

Yoruldum hayat

Yoruldum hayat, isteklerimin gerçekleşmemesinden. Ben en çok, biz olmayı istemiştim. Beni terk edip gitmeni değil. Zaten neyi istemediysem, neyden korktuysam, o hep benim başıma geldi. Seni kendimden bile sakındım, fazla sakınmışım; dokunmaya bile kıyamadım. Yüzüne doyasıya bakmak gelirdi içimden, bitecek sanırdım, biteceksin sanırdım hep.

Yoruldum hayat, bir daha görememe düşüncesinden. Bir daha seni göremem diye korkar, hep gözlerimi kaçırırdım. Ben senin nefes alışında hayata tutunmuştum oysa. İçim o kadar sana aittiki, kulaklarımı kapatsam nefes alıp verişini duyardım ta kalbimin içinde. Gerçi sensiz yaşayamam sanıyordum, sen olmazsan nefes almanın ne denli imkanlı olduğunu düşünüyordum. Bu evde, tek başıma, sabahları kahvaltı hazırlamak zoruma gidiyor. Çünkü sen sabah benden sonra uyanıp, ben mutfaktayken gelip arkamdan sarılmıyorsun. Ağlamıyorum ama, kirpiklerim yosun tuttu sevgilim. Hani dedim ya, neden korktuysam hep başıma geldi. Bana dönmemenden korkmaya başladım ama sen susarak beni korkutmaya devam ediyorsun. Oysa ben en çok biz olmayı istemiştim; ellerimi bırakmanı değil!

Yoruldum hayat hayal kurmaktan ve hayallerimin yıkılmasından. Seni sevdiğim için hiç pişman olmadım. Sadece karşilik bulamamak beni yordu. Oysa hayattan sadece seni istemiştim. Ben sadece seni çok sevmiştim. ‘Hala da çok seviyorum’

Admin Yakup Öztürk

Etiketler
Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış

Yorum Yap