Anasayfa / Aşk Mektupları 11 Ekim 2015 46 views

Yollarda kaldı gözlerim

Sevgiliden ayrıldıktan sonra hala onu aşk ile nefretsizce sevmeye devam edebilenlerin hali için gözleri yolda kalmak deyimi geçerlidir. Seven insan beklermiş sevdiğini dönene kadar. Bu bekleyiş insana ne duygular öğretir, nice hisler yaşatır. Bir başka beklemedir sevgilinin dönmesini beklemek. Bir umut hikayesidir aslında her bekleme. Hasret mektubu şeklinde oldu belki ama mektupda olsa önemli olan duyguların anlatılmasıdır diye düşünüyorum. Benim beklediğim gelse keşke diye içimden geçirirken hayallerimi, satırlara döktüm içimden geçen tüm özlemlerimi…

Mutluluk deryasında yüzme öğrettiğin günden beri, öğrettiğin tüm şeyler sayesinde boğulmadım hayat denizinde. Şimdi sen yoksun yanımda, söyle sensiz daha ne kadar boğuşacağım hayatın azgın dalgalarıyla? İnan sevgilim yoruldum boğuşmaktan, şimdi sen olsaydın yanımda, tutardın beni kollarımdan ve çekip çıkarırdın beni yine mutluluk dolu adalara…

Benim denizi neden bu kadar sevdiğimi sorup duranlara cevap vermedim şimdiye kadar. Sadece senin bilmeni istedim bu sevginin kudretini ve nedenini. Gözlerinin rengi yüzünden sevdim ben denizi. Sensizlikte tek limanım oldu denizler. Sırf gözlerinin rengini hatırlatıyorlar diye saatlerce bakıyorum dalgalı denizlere. Belki gözlerinin rengi yüzünden yazdığım cümleler denizi çağrıştırıyor, deniz ile ilgili kelimelerle duygularımı ifade edebiliyorum. Bilemiyorum sevgilim, ama gözlerin di beni sana bağlayan ve seni benden ayıran. Gözlerini çekip benden gidişinin ardından, akıttığım gözyaşlarım eninde sonunda denize ulaşıyor biliyorum. Seni denizle özdeşleştirdiğimden sanırım, gözyaşlarım sana ulaşacak diye umut ediyorum…

Şimdi nerelerdesin denizim? Kimlerlesin yakışıklı sevgilim? Sensizlikten kıyılarımda hiç canlı yaşamıyor artık. Kimsenin bu kıyılarda gezmesine izin vermiyorum. Seni bekliyorum tüm umutlarımla, tüm hayallerimle. Sen gittiğinden beri yollarda kaldı gözlerim. Umutla bekliyorum dönmeni. O kadar umut etmişim ki dönmeni, umut dağları oluşturmuşum kendime. Biliyor musun, bu dağlar kavuşturacak beni senli hayallerime…

Yollarda kaldı gözlerim, evimin perdesi eskidi köşesinden tutmaktan. Penceremin kenarında ömür tükettim senin yolunu gözlemekten. İnan sevgilim, dua ediyorum senin dönmen için. Tüm geceler boyunca sabaha kadar duada kalıyor ellerim.

Denizim benim, maviş gözlü sevgilim. Gözlerinin maviliğini göster bana, gözlerinin bakışını bile özledim. İnan mavişim, seni çok özledim. Özlemlerde kaldı yüreğim. Hasretten gebe kaldı düşüncelerim. Dön artık deniz gözlü sevdiğim, bak hala yollarda kaldı gözlerim…

admin Yakup Öztürk

Etiketler
Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış

Yorum Yap