Anasayfa / Aşk Yazıları 26 Şubat 2016 10 views

Vicdansızlığın Son Noktasısın

Vicdan aradım hep ikili ilişkilerimde. Vicdanı olan insan kötülük yapamaz kimseye diye avuttum kendimi. Seni tanıdığımda ilk bakmam gereken yer olan vicdanını unutturdu gülümseyişin. Vicdanın var mı inan bakamadım bir türlü. Belki sana olan aşkım engelledi bu yönünü görmemi, belki de ben görmek istemedim vicdansızlığının son noktasını.

Tüm umutlarımla bağlanmıştım sana oysa. Umutlarımı yaren yapmıştım hayallerimin gittiği yollarda. Mutluluk dolu anlar planlamıştım umuda giden bulutların arasında. Oysa gökyüzümü kaplayan karabulutları gönderen senmişsin de benim haberim olmamış. Bembeyaz düşler arasında, yüzünü kaplayan gülümseyişin çekmişti beni. Tüm benliğimi açıp, verdim sana kendimi. Ümitlerimi, hayallerimi ve geleceğimi uzatmıştım ellerine.

Şimdi her yanım acıyor umutsuzluktan. Kanayan gönlüm gibi düşlerim de yaralı ve kapanmayacak yarayı deşen anılar çok taze. Sen vicdansızlığın son noktası olarak karşımdasın utanmadan. Bir insanın tüm hayallerini öldürüp, kalan umutlarına kanlı et doğramak neymiş senden öğrendim. Artık eve gidesim bile gelmiyor karanlık meyhaneden çıkıp. Beni böyle bırakıp giderken geriye miras bıraktığın vicdansızlığını fark edemeyişime içiyorum şimdi.

Vicdansızlığın son noktasısın sen. Merhamet olgusu girmemiş hiçbir zaman literatürüne. Artık ne hayattan hayır gelir ne de yaşanacak sevdalardan. Kupkuru bir çift göz bıraktın ardında. Ağlamaktan gözpınarları kurumuş, seni gördüğümde ışıldayan gözbebeklerim sadece mazide kalmış. Aynalara küstüm, hayata küstüm, aşkın tüm saflığına küstüm. Seninle dolu anıları hafızamdan silemediğim için seninle yaşıyorum nefes alışlarımın sıkışıklığında.

Nasıl oldu da beni ve sana olan müthiş aşkımı bu hale getirdin hala aklım almıyor. Güzeller güzeli bir insan nasıl olur da bu kadar vicdansız olabilir anlayamıyorum. Hiç sevgi görmedin mi yaşamın boyunca? Hiç sana doğru uzanan bir el olmadı mı? Tüm yaşadıklarında kazıklanan hep sen mi oldun da bu kadar vicdansız oldun? Neden soruyorum bunları inan bilmiyorum. Öylece, hiçbir gerekçe göstermeden, yanında hayallerimi de götürerek nerelere gittin?

Gittiğin yerlerde yine aynı şekilde mi davranıyorsun? Uzanan elleri kırıp, parçaladığın yürekler koleksiyonuna mı ekliyorsun? Ben kaçıncıyım hayatında bilmiyorum. Bildiğim tek şey var o da vicdansızlığın son noktasında olsan da seni hala çok seviyorum.

admin Yakup Öztürk

Etiketler
Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış

Yorum Yap