Anasayfa / Aşk Mektupları 4 Kasım 2016 405 views

Seni arıyorum

Bu köhne toprakların yalnızlığı gibi üzerime sinmiş yalnızlığım. Sensizliğin köşe başında kendime tutunup seni arıyorum. Umutlarım sayesinde ayakta durabiliyor, hayallerimin eşliğinde havanın soğuğunda ayazda kalmış gibi üşüyorum. Avuçlarımda kırık dökük pişmanlıklar, avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum.

Hayatımın içinde kendime dayanacak bir neden ararken yaşadıklarıma inat yine seni arıyorum. Bir boşluğa bakar gibi öylesine yaşayıp giderken aklımı dolduran seni bir kenara bırakmaya çalıştıkça daha çok seni düşündüğümü fark ediyorum. Dudaklarımda bildiğin o ıslık sokak lambalarına sığınıyorum. Etrafı kaplayan sis bulutlarının arasında senin siluetini arayıp duruyorum. Aniden sislerin ardından çıkıp gelecekmişsin gibi geliyor bir anda. Hafiften bir yağmur ağlıyor benimle birlikte, gözyaşlarımı silmeye bile fırsat vermeden karışıyor yağmur damlalarına. Hafiften bir deli rüzgâr saçlarımın üzerinde geçerken hissettiğim yalnızlıktan üşüyorum. Bulamayacağımı bile bile yine seni arıyorum. Anlatacak nelerim var bir bilsen içimde ihtilaller kopmuş kendimi sürgüne verdim, mutluluğum çoktan iflas etmiş itiraza hakkım yok biliyorum. Beni savunmak sana düştü, yalnızlığıma son vermek sana düştü seni arıyorum.

Yarım kalmış şiirlerim gibisin, yaşanmamış çocukluğumsun, anılarında öylesine eksiğim, sensiz öylesine sahipsizim. İşte bütün umutlarla havlu attım gidiyorum bu hayattan. İçimde geç kalmışlığın çaresizliği ile çocuklar gibi ağlıyorum. Sonbaharda dalından düşen yapraklar gibi sararıp soldum bu hayattan. Yaşadığım travmalara dayanamayıp kendi gözyaşlarımda boğuluyorum. Ve gel gör ki her damla gözyaşımda yine seni arıyorum!

Yakup Öztürk

Etiketler
Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış

Yorum Yap