Beni Sevmediğini Şimdi Anladım

Aşkın gözü kördür derler sevgilim. Seninle öğrendim bu acı gerçeği. Senin beni sevmediğin gerçeğiyle keşfettim aşkın gözünün körlüğünü. Tam manasıyla körlük değildir aslında bu! Sadece sevdiğin kişinin davranışları karşısında anlamamazlıktan gelmedir. Farketmemektir yaklaşan acı sonu.

Beni sevmediğini şimdi anladım. Hiç sorgulamadım beni sevip sevmediğini. Benim için sadece benim sevgim önemliydi şimdiye kadar. Aptalca bir düşünceyle sana olan sevgimin ikimize de yeteceği inancına kapılmıştım. Beni sevmediğini henüz anladım. Ben seni deliler gibi severken senin beni sevmeyeceğini düşünemedim. Belki aşkın gözü kördür demelerinin nedeniydi bu! Sana olan aşkım çoktan gözümü kör etmişti. Hiç göremedim sendeki değişiklikleri. Hiç farkedemedim senin beni sevmediğini.

Şimdi nedense sorguluyorum beni sevip sevmediğini. Seni karşılıksız seven bu deli aşığa yüreğini açıp açmadığını hiç anlayamadım. Yüreğinde aşka, daha doğrusu benim aşkıma yer olup olmadığını hiç sormadım. Sana deliler gibi aşıkken, sana olan aşkım gözümü kör etmişken soramazdım. Benim aşkım ikimize de yeter sanmıştım. Yetmedi bu aşk sana, nedense yetemedi.

Aşkımı tek başıma yaşarken senin yüreğinde olan bitenin farkına varamadım. Ben yüreğimde büyük bir aşk taşıyordum çünkü. Bu aşk yüzünden çok suçluyum. Tek taraflı yaşanan aşkların kaderiymiş bu. Yürek yangınlarının başlangıç yeriymiş gerçekle yüzleşmek.

Ben, yağan her yağmurda seninle ıslanmaya çalışırken, her soğuk havada seninle üşürken, tüm yalnızlıklarımı seninle paylaşırken sen, başka hayaller peşinde, başka aşklar yaşama derdinmeymişsin. Şimdi farkettim ama zaten çoktan benden vazgeçmişsin. Bunları göremeyecek kadar kör etmiş aşk gözümü. Meğer ben böyle yaşıyormuşum aşkımı. Her şeyimle aşka inanırken, sahip olduğum herşeyi adadım aşkına. Aşk, bir bütün halinde yaşanması gereken bir duygu değil miydi?

O kadar içimdeydin ki sen, o kadar işlemiştin ki benliğime. Sen, bana göre hiç sebepsiz yere uzaklaşmaya başladın benden. Aşk gözümü o kadar kör etmişti ki ben yine anlamadım. Sen benden kaçıyordun ama ben farketmek istemedim. Kaçan kovalanır atasözünden hareketle benim kovalamamı istedin sandım. Her şeyde olduğu gibi bunda da yanıldım. Sen, çoktan vazgeçmiştin benden. Hissetmiştim aslında bunu, sen bunu söylemesen de belli ediyordun her hareketinle. Ben, aşkından gözleri kör olan adam, bunun çoktan farkındaydım ama kendime bir türlü itiraf edemiyordum. Bana her gelişinle ağzıma bir parmak bal çalıp gidiyordun. Beni benden alan gülümsemelerini gizliyordun her seferinde. En önemlisi benim için, kaçırdığın bakışların. Sana aşık olmamı sağlayan bakışlarını artık esirgiyordun benden. Anlamıştım beni sevmediğini, anlamıştım sevgisizliğinin göstergelerini.

Senin hayatıma kattığın güzellikler kaldı şimdi bana. Evimin her yerinde senden izler var. Senin yaşadığımız zamanları, birlikte geçirdiğimiz unutulmaz anları hatırlayıp kendimi avutuyorum şimdi. Gözlerimi kapatıp dünyaya, hayal etmekten korkuyorum sensiz bir geleceği. Sırf bu nedenle gözlerimi her kapattığımda sadece seni hatırlamaya çalışıyorum evimin boş duvarlarında. O boş duvarlarda senin silüetin beliriyor çünkü. O boş duvarlar sayesinde sensiz zamanlarım geçip gidiyor. O duvarlardaki silüetin bendeki aşk acısını alıp götürüyor.

Beni sevip sevmediğini hiç anlamadım bunca zamandır. Beni sevmediğin düşüncesi yeterince kötüydü zaten. Bu nedenle kaçındım bu korkunç gerçekle yüzleşmekten. Bana aşık olmadığını anladığım an içimdeki beni seven seni yok etmek üzere harekete geçeceğimi biliyordum ama bunu hiç istemiyordum. Ben seni sevmeyi, senin beni sevmeni, birlikte bir gelecek paylaşabilmeyi çok istiyordum. Seni yok etseydim içimden, seni öldürseydim yüreğimde bunların hiçbiri olmayacaktı.

Şimdi yanımda değilsin sevgilim. Yürüdüğüm taş kaldırımlarda elin elimde değil. Gördüğüm rüyalarda bile benimle değilsin artık. Beni sevip sevmediğini bile anlamadan sadece senin için bitti bu sonsuz aşk. Sadece senin için bitti hayallerle dolu bu yolculuk. Biliyorum, aşk acısı öldürmüyor ama süründürüyor sevgilim, hem de çok süründürüyor. Sensizliğin içimde açtığı büyük boşluğun nasıl dolacağı konusunda hiçbir fikrim yok. Bu acının ne zaman geçeceği konusunda da. Biraz daha sen varmışsın gibi yaşayacağım anlaşılan. Bu aralar hiç karşılaşmamayı diliyorum sadece. Çünkü seni görünce her şeyi başa sarıp “Dön bana” diye yalvarmaktan korkuyorum. Beni sevmediğini bile bile üstelik.

Aşkın gözü körmüş gerçekten. Aşık olan sadece kendi istediklerini gördüğü içindir belki bu söz. Belki de aşıkken hiç farkına varamadığımız gerçeklerin yansımasıdır körlük. Şimdi kör gözlerim açıldı, görüyorum gerçekleri. Nafile bu sözlerim biliyorum ama hala aşığım sana. Bu aşk biter mi bilmiyorum yaşadığım sürece. Tek bildiğim şey, en uzun süreli aşkların karşılıksız olduğudur.

admin Yakup Öztürk

Etiketler
Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış

Yorum Yap