Anasayfa / Aşk Yazıları 16 Kasım 2015 7 views

Akşam Saatleri

Mutluluk zamanı akşam saatlerimden bahsetmek istiyorum bu yazımda. Günün keşmekeşi içerisinde kaybolup gitmeden son nefeste kavuştuğum evimde, gülen bir yüzle açılan kapı, ardından “Hoş geldin canım” diyen mutlu bir ses karşılar beni. Sabah saatlerinde başlayıp gün boyu artarak devam eden hasreti bitirmek için kavuşturduğumuz dudaklarımız ve ardından göğüs göğse sarılma seremonisi izler hemen ardından. Yine mutluluğun ve huzurun tavan yaptığı saatlerdir akşam saatleri.

Beraber yenilen akşam yemeğinin ardından koyulan taze demlenmiş Karadeniz çayları. Eller bir aradayken boşta kalan ellerle tutulan ince belli çay bardakları. Birbiri ardına çekilen yudumlarla ciğerde hissedilen sıcaklığı yürekte de hissetmek için masum ve davetkar bakışlar. Bu mevsimde balkon keyfi bambaşka oluyor inanın. Hele ki insanın sevdiği, karısı, hayat arkadaşı da yanındaysa. Güneş batmadan önceki son aydınlığını saçarken dağların yamaçlarına, gözlerimize yansıyan ışığı kalıyor ertesi sabaha kadar. Sabah, ayrılık vakti her zamanki gibi bu evde. Olsun, akşama kavuşma umudu var ya ona şükür.

İçtiğimiz sıcak çayların yanına koyduğumuz sıcacık sohbet, geçen zamanı unutturuyor bize. Yeni aşıklar gibi arada bir dokunmalar gıdıklıyor yüreğimizi. Yüzümüzdeki tebessüm aydınlatıyor kararan havanın matem yüklü karanlığını. Akşam saatlerinde yaşamalı insan sevdiğiyle baş başa kalmanın huzurunu. Oldum olası sevmedim, sevemedim ayrılığın kasvetli havasını. Oysa hep kavuşmaları sevmişimdir kendimce. Belki kavuşmanın verdiği heyecandan seviyorum akşam saatlerini.

Akşam saatlerinde bir telaş görüyorum insanlarda. Otobüste, etrafta sabah gördüğüm insanların çoğunun eli boş olurken, akşam saatlerinde herkesin elinde poşetler görürüm. Belli ki herkes evine bir şeyler götürüyor. Kimisi belki sevindirecek çocuklarını aldığı çikolata veya oyuncakla. Kimisi rahatlatacak kendini ekmeğini kazanmış ve eline almış olmanın heyecanıyla. Kimisi de sevindirecek eşini “Seni çok seviyorum aşkım” nidasıyla. Aslında umutları karşılayabilmek için hepsinin elindeki poşetler. Bayanı-erkeği, yaşlısı-genciyle bir başka umut taşır akşam saatleri.

Ben ise her zaman sevgimi de eklerim elimdeki poşetin içine. Kimi zaman ekmek, kimi zaman başka şey olsa da poşetin içinde, sevgi her zaman vardır poşetin saklı yerinde. Neden saklıyorsam poşetin gizemlerine hiç anlamış değilim. Belki sevgimin çalınacağından korktuğum için, belki de gizlemek zorunda hissettiğim için. Oysa her seferinde, evimin kapısından içeri girdiğimde çıkaracağımı bile bile saklarım sevgimi ekmeğin içine. Eşim sevk eder beni sevgimi önüne sereyim diye hareketlere. Ve her seferinde bir başka mutluluk ve sevinç dolar akşam saatlerinde yüreğime.

İşin biriktirdiği yorgunluk kalkar gider omuzlarımdan, ertesi gün tekrar binmek üzere. Telefonum bile çalmaz olur akşam saatlerinde. Benim eve giriş saatimden sonra sanki herkes sözleşiyor herkesle bizi rahatsız etmemeye. Gün son demlerini yaşarken çevremde, benim için hayat yeniden başlıyor akşam saatleriyle huzur dolu evimde.

Sığdıramıyorum akşam saatlerinde yaşadığım sevinci kelimelere. Anlatamıyorum akşam saatlerinin yaşandığı halleri hece hece. Anlatmak mümkün değil ki akşam saatlerini…

Son sözüm sizlere!

Allah daha güzel akşam saatleri yaşatsın siz sevenlere!

Admin Yakup Öztürk

Etiketler
Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış

Yorum Yap